Reizen in coronatijd, een persoonlijk verslag va WeLeaf

Reizen in coronatijd met WeLeaf

‘We bereiden ons voor om iedere nacht in de tent te slapen‘, zeiden we kort voor vertrek tegen onze ouders. Zes weken later zitten wij in het noorden van Denemarken en hebben we echt iedere nacht in de tent geslapen. Zijn mensen soms bang om een vreemde te ontvangen in deze tijd? Reizen in coronatijd is in ieder geval heel anders.

Eerder hadden wij onze paklijst al uitgebreid met een lichtgewicht kampeerstoel en een reflectoroven die we naast het kampvuur plaatsen om brood of pizza’s te bakken. We zijn nog meer zelfvoorzienend dan we al waren. We nemen geen enkel risico, want misschien ontmoeten we nauwelijks iemand tijdens onze reis. Dat de situatie anders zou zijn, daar waren we voor vertrek al van overtuigd. Dat mensen ons vreemd zouden bekijken, net zoals in Canada gebeurde, hadden we verwacht. Toch is alles weer anders dan we dachten.

In Nederland merkten we niet veel van corona. In vergelijking met de meeste andere landen heeft Nederland een soepel beleid gevoerd waardoor het dagelijkse leven niet volledig stilviel. Mensen houden afstand en bij supermarkten moeten we de kar ontsmetten, maar dat is het dan. In Duitsland is een mondmasker verplicht in de winkels en houden mensen daardoor veel minder afstand. Vanaf de eerste dag op de roller ski’s krijgen we honderden verbaasde blikken, aanmoedigingen en veel vragen. Ondere andere waarom we reizen in coronatijd. Mensen houden afstand als ze ons vragen stellen, maar aan nieuwsgierigheid is geen gebrek. Ze vallen achterover als we zeggen dat we naar Zweden skaten.

’s Avonds vragen we water bij een huis of een café. Soms mogen we binnenkomen en zelf bijvullen. Soms merken we dat mensen liever afstand houden. De eerste twee nachten verlopen volgens plan en slapen we in de tent. De derde nacht zoeken we een plekje in het bos. Een wandelaar betrapt ons en vraagt of we iets verloren zijn. We vertellen dat we een plek voor de tent zoeken en totaal onverwachts biedt hij zijn tuin aan. We mogen zelfs douchen, de keuken gebruiken en ’s ochtends mee ontbijten. Bij het vertrek geven we elkaar weliswaar geen knuffel, maar de gastvrijheid is even groot als normaal. En dat is slechts het begin.

Via Instagram worden we op verschillende plaatsen uitgenodigd, maar de leukste uitnodiging komt  bij de supermarkt in Duitsland vandaan. Terwijl Olivier boodschappen doet, stapt een oude vrouw op mij af. “Kan ik jullie ergens mee helpen?“.  Wij raken aan de praat en de vrouw vraagt of we bij haar willen douchen en slapen. De dame is 80 jaar, woont alleen en toont geen greintje angst. Ze komt net terug van een treinreis naar het noorden van Italië, het epicentrum van corona in maart. “Ik had de reis al geboekt in januari, en we moeten de economie daar toch wat ondersteunen” zei ze. ’s Ochtends fietst ze een stukje met ons mee om de weg uit het dorp te wijzen. Het afscheid is wederom zonder knuffel, maar even hartelijk als normaal.

We dachten dat spontane gastvrijheid alleen in Zuid-Amerika bestond, maar Europa is minstens zo gastvrij, zelfs wanneer we reizen in coronatijd. We sliepen weliswaar regelmatig in de tent, maar heel vaak in de tuin van mensen, die ons vervolgens uitnodigden voor een douche en ontbijt. In Denemarken lijkt er zelfs helemaal geen corona-angst. De trotse Denen hebben het goed aangepakt en corona is al lang onder controle. Het lijkt verleden tijd, al hebben we in Canada geleerd dat angst sneller gaat dat werkelijk gevaar. Als de situatie in Europa terug verslechterd, kan het er plots heel anders uitzien. Voorlopig ziet onze reis er helemaal niet anders uit, en daar zijn we heel blij mee.

WeLeaf: Zoë en Olivier op wereldreis

Zoë en Olivier – WeLeaf

Op eigen kracht de wereld rondreizen. Dat is wat Zoë en Olivier doen. Door te hiken, kanoën en fietsen trotseren zij de elementen. En via dit gastblog delen zij hun ervaringen. Meer avonturen en tips vind je op WeLeaf.nl. Of kijk voor foto’s, films en de laatste updates naar WeLeaf op Instagram, Facebook of YouTube.